ԲացՄուգ
Դասախոսություն 12. ԼՌՈՒԹՅՈՒՆ
Ցանկացած հաղորդակցում ենթադրում է նաև լռության պահեր: Վերլուծական աշխատանքում դրանք կարող են օգտագործվել ինչպես թերապիայի, այնպես էլ ախտորոշման նպատակներով:
Հոգեվերլուծության պրոցեսում լռությունը կարող է վերաբերել ինչպես վերլուծվողին, այնպես էլ վերլուծաբանին: Լինում են դեպքեր, երբ երկու կողմերն էլ լռում են միաժամանակ:
Հոգեվերլուծողի լռությունը հիմնականում լինում է հետևյալ դեպքերում.
- երբ վերլուծողը սպասում է վերլուծվողի կողմից տրվող ինֆորմացիային;
- այցելույին լսելու ժամանակ;
- մտովի վերլուծական աշխատանք կատարելիս, երբ նա դեռ չի ձևակերպել իր ասելիքը խոսքերով;
- սակավ հանդիպող դեպքերում՝ երբ վերլուծողը քնում է սեանսի ժամանակ;
- երբ վերլուծողը հատուկ միտումով լռում է՝ այցելույին խոսակցության մեջ ներգրավելու նպատակով;
- երբ վերլուծողը գտնվում է իր կոնտրտրանսֆերի վերլուծման պրոցեսում։
Հոգեվերլուծվողի լռությունը լինում է.
- երբ, վերջինիս կարծիքով, ինքը ոչինչ չունի ասելու;
- երբ նա դժվարանում է ճշգրիտ արտահայտվել, փորձում է իր միտքը ձևակերպել խոսքով, վերբալացնել այն;
- երբ վերլուծվողը չի ցանկանում արտահայտել իր մտքերն ու զգացողությունները՝ ներքին դիմադրություններից ելնելով;
- երբ վերլուծվողը քնում է սեանսի ժամանակ։
Լռությունն այն հիմնախնդիրներից մեկն է, որը հոգեվերլուծական պրոցեսում փորձության է ենթարկում թե վերլուծողին, թե վերլուծվողին: Տվյալ դեպքում, փորձություն ասելով՝ հասկանում ենք դժվարություն՝ հուզական վիճակները զսպելու, կառավարելու և «բարյացակամ չեզոք» կարգավիճակը պահպանելու հարցում:
Ցանկալի է, որ վերլուծողի կոնտրտրանսֆերը լինի մինիմալ, իսկ ավելի ճիշտ, ձգտի զրոյի: Դա հնարավորություն է տալիս ստեղծելու չեզոքության ձգտող մի դաշտ, մի էկրան, որի վրա պրոյեկտվում են վերլուծվողի պատկերացումները, վերաբերմունքն ու զգացմունքները:
Բնական է, որ փորձառու հոգեվերլուծողը լռության պահերը կծառայեցնի այցելուի շահերին:
Թերապիայի ընթացքում լինում են դեպքեր, երբ լռությունը տևում է րոպեներ կամ տասնյակ րոպեներ:
Գրականությունում և վերլուծական պրակտիկայում հանդիպում են դեպքեր, երբ լռությունը շարունակվում է մի քանի սեանս անընդմեջ: Նման սեանսներն ամենևին էլ պետք չէ անօգուտ համարել: Հաճախ լռության պահերն այցելուին ավելի մեծ առաջընթացի են մղում, քան դիմադրության բնույթ կրող անկարևոր խոսակցությունները:
Հոգեվերլուծողը պետք է միշտ պատրաստ լինի հարգանքով և ըմբռնումով մոտենալ այցելուի լռությանը: Նա պետք է այցելույի լռության պահերը դիտարկի իբրև իմաստներ, որոշ դեպքերում՝ խորհրդանշական:
Այս առումով լռության վերլուծությունը նման է երազների կամ ախտանիշների վերլուծությանը: Չէ՞ որ երազներն էլ, նևրոտիկ ախտանիշներն էլ պարունակում են յուրատեսակ թաքնված իմաստներ, որոնք դեռ չեն հասել գիտակցություն:
Վերլուծողն այցելուի լռության ժամանակ իր հոգեկանում առաջացած լարումները կարող է թեթևացնել՝ ինտենսիվորեն վերլուծելով իր սեփական զգացմունքներն ու ապրումները: Դա կթեթևացնի լարումը, կնպաստի համբերատար սպասելուն և մտածելուն, մինչև այցելուն արտահայտվի:
Միայն այդ պարագայում վերլուծողը կկարողանա հնարավորինս անաչառ ընկալել և վերլուծել նրա խոսքը կամ լռությունն ու դրա հնարավոր պատճառները:
Այսպիսով՝ այցելուի լռության պահերին վերլուծողը մեծ աշխատանք ունի անելու իր սեփական զգացմունքների հետ: Աշխատանքի փորձառության ավելացման հետ մեկտեղ վերլուծողները պատրաստ են լինում ավելի հանգիստ տանել «տարբեր այցելուների տարատեսակ լռությունները»:
Լռության և խոսելու պրոցեսներն, ինչպես արդեն նշեցինք, մետաֆորիկ առումով նման են նևրոզների ախտանիշներին: Այդ ախտանիշներից ազատվելու գործընթացները նույնպես բազմաթիվ նմանություններ ունեն:
Հոգեվերլուծության հիմնական նպատակներից մեկը մարդուն օգնելն է գիտակցել և խոսքով արտահայտել իր նևրոտիկ ապրումները՝ թեթևացնելով իր հոգեվիճակը:
Վերլուծական պրոցեսը վերբալացման մի մեծ և կարևոր գործընթաց է, երբ մարդը սովորում է խոսքերով արտահայտել այն, ինչն իրեն երկար ժամանակ տառապանք էր պատճառում, սակայն նա չէր էլ գիտակցում այդ դժվարությունների բովանդակությունը, էությունը և պատճառը: Որոշ հոգեմարմնական խանգարումների դեպքերում՝ նաև գոյությունը:
Խոսքերի միջոցով արտահայտվելով՝ նա ի վերջո մոտենում է ախտանիշների թաքնված իմաստների գիտակցմանը, ինչը խորապես նպաստում է ապաքինմանը:
Աֆորիզմներ
Մարդ մի բերան ունի, երկու ականջ:
Լռությունը ոսկի է:
Շատ լսիր, քիչ խոսիր:
Բերան ունի, լեզու չունի:
Յոթ անգամ մտածիր, մեկ անգամ խոսիր:
Խելոքը խոսում է, իմաստունը՝ լսում:
Լռությունը համաձայնության նշան է:
Լռությունը չիմանալու նշան է:
Լռությունը ամաչկոտության նշան է:
Լռությունը համեստության նշան է:
Լռությունը զիջողականության նշան է:
Լռությունը իմաստության նշան է:
Եղիր առաջինը, երբ պետք է լսել, և վերջինը, երբ պետք է խոսել:
Ասողին լսող է պետք:
Լսողին ասող է պետք:
Հոգեվերլուծական տեխնիկաները հոգեթերապիայում
Արա Չալիկյան
Խմբագրեց Նորա Վանյանը
ՀՈԳԵՎԵՐԼՈՒԾԱԿԱՆ ՄԵԹՈԴՆԵՐՆ ՈՒ ՏԵԽՆԻԿԱՆԵՐԸ ՀՈԳԵԹԵՐԱՊԻԱՅՈՒՄ >Դասախոսություն 12. ԼՌՈՒԹՅՈՒՆ
Դասընթացի բովանդակություն
ՀՈԳԵՎԵՐԼՈՒԾԱԿԱՆ ՄԵԹՈԴՆԵՐՆ ՈՒ ՏԵԽՆԻԿԱՆԵՐԸ ՀՈԳԵԹԵՐԱՊԻԱՅՈՒՄ
Դասախոսություն 1. ՆԵՐԱԾՈՒԹՅՈՒՆ Անվճար
Թեստ 1.
Դասախոսություն 2. ՀՈԳԵՎԵՐԼՈՒԾԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆԱԿ, ԿԱՄ «ԿԱԴՐ» Անվճար
Թեստ 2.
Դասախոսություն 3. ԱՇԽԱՏԱՆՔԱՅԻՆ ՀԱՄԱՁԱՅՆՈՒԹՅՈՒՆ, ԿԱՄ «ԱԼՅԱՆՍ» Անվճար
Թեստ 3
Դասախոսություն 4. ՎԵՐԼՈՒԾԱԿԱՆ ԴԻՍՏԱՆՑԻԱ Անվճար
Թեստ 4.
Դասախոսություն 5. ԴԻՍՏԱՆՑԻԱՅԻ ԴԻՆԱՄԻԿԱՆ ԹԵՐԱՊԻԱՅԻ ԸՆԹԱՑՔՈՒՄ Անվճար
Թեստ 5.
Դասախոսություն 6. ՏՐԱՆՍՖԵՐ ԵՎ ԿՈՆՏՐՏՐԱՆՍՖԵՐ Անվճար
Թեստ 6.
Դասախոսություն 7. ԲԱԶՄՈ՞Ց, ԹԵ՞ ԲԱԶԿԱԹՈՌ Անվճար
Թեստ 7.
Դասախոսություն 8. ՍԵԱՆՍՆԵՐԻ ՀԱՃԱԽԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ Անվճար
Թեստ 8.
Դասախոսություն 9. ՀՈՆՈՐԱՐԸ ԵՎ ՎՃԱՐՄԱՆ ՁԵՎԵՐԸ Անվճար
Թեստ 9.
Դասախոսություն 10. ԵՐԱԶՆԵՐԻ ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆ Անվճար
Թեստ 10.
Դասախոսություն 11. ԱԶԱՏ ԶՈՒԳՈՐԴՈՒՄՆԵՐ՝ ԱՍՈՑԻԱՑԻԱՆԵՐ Անվճար
Թեստ 11.
Դասախոսություն 12. ԼՌՈՒԹՅՈՒՆ Անվճար
Թեստ 12.
Դասախոսություն 13. ԹԵՐԱՊԻԱՅԻ ՏԵՎՈՂՈՒԹՅՈՒՆԸ Անվճար
Թեստ 13.
Դասախոսություն 14. ՆԵՎՐՈԶԸ ՏՐԱՆՍՖԵՐՈՒՄ, ԿԱՄ «ԲԱԼԸ ՇՈԿՈԼԱԴՈՒՄ» Անվճար
Թեստ 14.
Դասախոսություն 15. ԻՆՉՊԵՍ ԴԻՄԵԼ ՄԻՄՅԱՆՑ Անվճար
Թեստ 15.
Դասախոսություն 16. ՄԵԿՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅԱՆ ԸՆԹԱՑՔՈՒՄ Անվճար
Թեստ 16.
Դասախոսություն 17. ԹԵՐԱՊԻԱՅԻ ՍԿԻԶԲՆ ՈՒ ԱՎԱՐՏԸ Անվճար
Թեստ 17.
Դասախոսություն 18. ԿԱՐԵՎՈՐԸ՝ ՍԵԱՆՍԻ ՎԵՐՋՈՒՄ Անվճար
Թեստ 18.
Դասախոսություն 19. ԽՈՍԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ՝ ՍԵԱՆՍԻՑ ՀԵՏՈ Անվճար
Թեստ 19.
Դասախոսություն 20. ՕՐԻՆԱԿՆԵՐ՝ ԹԵՐԱՊԵՎՏԻ ԱՆՁՆԱԿԱՆ ԿՅԱՆՔԻՑ Անվճար
Թեստ 20.
Դասախոսություն 21. ԱՐՏԱՀԵՐԹ ՀԱՆԴԻՊՈՒՄՆԵՐ Անվճար
Թեստ 21.
Դասախոսություն 22. ԱՐՏԱԱՇԽԱՏԱՆՔԱՅԻՆ ՀԱՐԱԲԵՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ Անվճար
Թեստ 22.